باقى ديه كامله را بدهكار نيست . س 7 - در نظرات فقهاء در بخش ديات دارد كه اگر با شكستن يا سوزاندن يا امثال آن بينى فاسد شود موجب ديه كامل است ، اوّلًا : منظور از فساد چيست ؟ ثانياً : با توجّه به پيشرفت علم پزشكى امروزه شكستگى بينى به سادگى و با هزينه كم قابل درمان است و معمولًا با شكستن بينى فاسد نمىشود آيا باز هم ديه كامل بايد پرداخت و يا اگر بدون عيب ترميم شد يكصد دينار را بايد داد يا اينكه با نظر خبرگان پزشكى دست قاضى در كم و زياد كردن ديه باز است ؟ ج 7 - اوّلًا با استفاده از كلام فقهاء ، فساد مىتواند اعمّ از فساد عضو باشد به صورتى كه نه عضوى ديگر باقى بماند و نه قدرت شمّ و يا فقط عضو فاسد شود و لذا به نظر مىرسد كه اگر عضو فاسد شد ، يك ديه كامل را دارد و اگر شمّ هم از بين برود ديه كامل ديگر . ثانياً : صرف شكستن بينى موجب ديه كامل نمىگردد بلكه بايد علاوه بر شكسته شدن ، عضو از بين برود پس اگر بينى بشكند و ترميم شود فقط صد دينار بدهكار است و در منصوصات نمىتوان آن را اضافه و كم نمود . س 8 - در كتب ديات براى از بين بردن هر يك از سوراخهاى بينى ثلث ديه كامل و سوراخ كردن بينى بطورى كه هر دو سوراخ و پرده فاصل ميان آن پاره شود يا اين كه آن را سوراخ نمايد در صورتى كه باعث از بين رفتن آن نشود موجب ثلث ديه كامل است و اگر جبران و اصلاح شود موجب خمس ديه مىباشد پاسخ فرمائيد : اوّلًا : منظور از سوراخ كردن بينى چيست آيا منظور بسته شدن بينى يا قطع شدن آن است يا تغيير شكل عضو آن ؟ ثانياً : سوراخ كردن ديواره بين مجارى بينى از عوارض عملهاى جرّاحى داخل بينى نيز منظور هست يا خير ؟ ثالثاً : با توجّه به معالجات ترميمى امروز تكليف چيست همان ديه منظور است يا مىتوان كم يا زياد نمود ؟ ج 8 - اوّلًا منظور از سوراخ شدن ظاهراً هيچكدام از مواردى كه ذكر فرموده‌ايد نيست و مراد از سوراخ شدن اين است كه مثلًا تيرى يا چاقويى از يك طرف بينى